তেওঁৰ দৰে আন কোনো নাই - ২২ জুলাই, ২০২৬

 তেওঁৰ দৰে আন কোনো নাই - ২২ জুলাই, ২০২৬

ইস্ৰায়েলৰ ৰজা যিহোৱাই, তাৰ মুক্তিকৰ্তা বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, ময়েই আদি, আৰু ময়েই অন্ত; মোৰ বাহিৰে কোনো ঈশ্বৰ নাই। মই আদি কালৰ লোকবিলাক স্থাপন কৰাৰ পৰা মই প্ৰচাৰ কৰি বুজাই বৰ্ণনা কৰাৰ দৰে, কোনে মোৰ নিমিতে বৰ্ণনা কৰিব পাৰে? হব লগীয়া আৰু ভৱিষ্যত কথা কোনে প্ৰকাশ কৰিব পাৰে?  — যিচয়া ৪৪:৬–৭

ইতিহাসৰ সকলো যুগতে বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মানুহে জীৱনৰ গভীৰতম প্ৰশ্নসমূহৰ উত্তৰ বিচাৰি আহিছে। পৃথিৱীৰ নানা ঠাইত মানুহে বিভিন্ন বিশ্বাস, দৰ্শন আৰু উপাসনাৰ মাধ্যমেৰে এই সন্ধান প্ৰকাশ কৰিছে। বাইবেলে স্বীকাৰ কৰে যে মানুহৰ অন্তৰত ঈশ্বৰক জানিবলৈ এক গভীৰ আকাংক্ষা আছে। একে সময়তে, ই এই কথাও প্ৰকাশ কৰে যে সত্য আৰু জীৱন্ত ঈশ্বৰে নিজেই তেওঁৰ বাক্য আৰু কৰ্মৰ যোগেদি নিজকে প্ৰকাশ কৰিছে (পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৭:২২–৩১)।

ঈশ্বৰে নিজকে কেনেদৰে প্ৰকাশ কৰে, তাৰ এক উল্লেখযোগ্য ঘটনা ১ চমূৱেল ৫ অধ্যায়ত পোৱা যায়। ইস্ৰায়েল জাতিয়ে নিজৰ অবাধ্যতাৰ ফলত যুদ্ধত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত, পলেষ্টীয়াসকলে নিয়ম-চন্দুক, যি ঈশ্বৰৰ নিয়ম-সম্পৰ্কীয় উপস্থিতিৰ দৃশ্যমান প্ৰতীক আছিল, দখল কৰি লৈ যায়। নিজৰ বিজয়ৰ চিন হিচাপে তেওঁলোকে সেই নিয়ম-চন্দুক নিজৰ পূজিত দেৱতা দাগোনৰ মন্দিৰত স্থাপন কৰে।

পিছদিনা পুৱাই তেওঁলোকে দাগোনৰ প্ৰতিমাখন যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকৰ সন্মুখত মুখ থুবৰি পৰা অৱস্থাত দেখা পায়। তেওঁলোকে পুনৰ তাক থিয় কৰায়। কিন্তু তাৰ পিছদিনা আকৌ সেই একে ঘটনা ঘটে। এইবাৰ দাগোনৰ মূৰ আৰু দুয়োখন হাত ভাঙি যায় (১ চমূৱেল ৫:১–৫)। এই ঘটনাৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰে দেখুৱাইছে যে তেওঁৰ মহিমা আৰু কৰ্তৃত্ব মানুহৰ স্বীকৃতি বা শক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। তেওঁ সকলো সৃষ্টিৰ ওপৰত সাৰ্বভৌম প্ৰভু।

যিচয়াৰ পুস্তকত ঈশ্বৰে সুধিছে, “মোৰ নিচিনা কোন আছে?” (যিচয়া ৪৪:৭)। এই প্ৰশ্ন তৰ্ক কৰিবলৈ নহয়; বৰঞ্চ আমাক গভীৰভাৱে চিন্তা কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। বাইবেলৰ সমগ্ৰ সাক্ষ্যই আমাক এনে এজন ঈশ্বৰৰ বিষয়ে জনায়, যিজন অনন্য: অনন্ত, স্বয়ম্ভূ, সৰ্বশক্তিমান, সম্পূৰ্ণ পবিত্ৰ আৰু নিজৰ প্ৰতিজ্ঞাত সদায় বিশ্বাসী (যিচয়া ৪৬:৯–১০)।

কিন্তু বাইবেলৰ ঈশ্বৰক যিয়ে বিশেষভাৱে অনন্য কৰি তোলে, সেয়া কেৱল তেওঁৰ মহিমা আৰু শক্তিয়েই নহয়; সেইয়া তেওঁৰ অনুগ্ৰহো। সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰে তেওঁ সৃষ্টি কৰা জগতখনৰ পৰা নিজকে দূৰ কৰি ৰখা নাই। যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেৰে তেওঁ মানৱ ইতিহাসত প্ৰৱেশ কৰিলে আৰু আমাৰ দৰে মানৱদেহ ধাৰণ কৰিলে (যোহন ১:১৪)। তেওঁ পাপবিহীন জীৱন যাপন কৰিলে, পাপীসকলৰ হৈ ক্ৰুচত নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গ কৰিলে, আৰু মৃত্যুৰ পৰা পুনৰুত্থান হ'ল, যাতে তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা প্ৰতিজনে পাপৰ ক্ষমা আৰু অনন্ত জীৱন লাভ কৰিব পাৰে (ৰোমীয়া ৫:৮; ১ কৰিন্থীয়া ১৫:৩–৪)।

এই আহ্বান সকলো লোকৰ বাবে উন্মুক্ত। ঈশ্বৰে সকলোকে তেওঁৰ ওচৰলৈ উভতি আহিবলৈ আহ্বান জনায়, আমাৰ যোগ্যতাৰ বাবে নহয়, কিন্তু তেওঁৰ দয়া আৰু অনুগ্ৰহৰ বাবে (পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৭:৩০; ইফিচীয়া ২:৮–৯)।

সঁচাকৈয়ে, বাইবেলত প্ৰকাশিত ঈশ্বৰ অনন্য। তেওঁৰ কেৱল পৰাক্ৰমৰ বাবেই নহয়, কিন্তু তেওঁৰ পবিত্ৰতা, বিশ্বাসযোগ্যতা আৰু যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেৰে প্ৰকাশিত অচল প্ৰেমৰ বাবেও। সেইবাবে তেওঁ আমাৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস, ভক্তি-আৰাধনা আৰু আশাৰ যোগ্য ঈশ্বৰ।

প্ৰাৰ্থনা: হে ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপোনাৰ বাক্য আৰু আপোনাৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেৰে নিজকে প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ। আপোনাক অধিক স্পষ্টভাৱে চিনি পাবলৈ মোৰ চকু মুকলি কৰক। আপোনাৰ ওপৰত মোৰ বিশ্বাস দৃঢ় কৰক, আৰু প্ৰতিদিন নম্ৰতা, বিশ্বাস আৰু আনন্দেৰে আপোনাৰ আজ্ঞা পালন কৰি জীৱন যাপন কৰিবলৈ মোক সহায় কৰক। আমেন।