শস্য চপোৱা দিনলৈ বিশ্বস্ততাৰে বৃদ্ধি হোৱা - ২৪ জুলাই, ২০২৬

শস্য চপোৱা দিনলৈ বিশ্বস্ততাৰে বৃদ্ধি হোৱা - ২৪ জুলাই, ২০২৬

তাতে সেই গৃহস্থৰ দাসবিলাকে আহি তেওঁক কলে, মহাশয়, আপুনি জানো পথাৰত ভাল কঠীয়া সিচা নাই? তেন্তে বিনৈ বন ক'ৰ পৰা হল? তেওঁ সিহতক কলে, কোনোবা শত্রুরে তাক কৰিলে। তাতে দাসবিলাকে তেওঁক কলে, তেন্তে আমি যেন গৈ বনবোৰ গোটাম, আপোনাৰ এনে ইচ্ছা আছে নে? ২৯ তেওঁ কলে, নহয় বনবোৰ গোটাওঁতে, কিজানি তহঁতে ধানকো তাৰ লগতে উভাল। - মথি ১৩:২৭–২৯

আমি কোনোৱে যদি বাৰী বা পথাৰত কাম কৰিছোঁ, তেন্তে জানো যে সৰু অৱস্থাত কঠীয়া আৰু বনঘাঁহ চিনাক্ত কৰাটো সদায় সহজ নহয়। অভিজ্ঞতা নথকা কোনোবাই সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যে বনঘাঁহ উপৰুৱাবলৈ গৈ ভুলতে মূল্যৱান গছবোৰো উপৰুৱাই পেলাব পাৰে। যিটো প্ৰথম দৃষ্টিত সহজ যেন লাগে, সেয়া আচলতে ইমান সহজ নহয়।

যীচুৱে এই সাধাৰণ অভিজ্ঞতাক ব্যৱহাৰ কৰি এক গভীৰ আত্মিক সত্য শিকাইছে। এই দৃষ্টান্তত পথাৰ হৈছে এই জগত, ভাল কঠীয়া হৈছে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ সন্তানসকল, আৰু বিনৈ বন হৈছে পাপ-আত্মাৰ সন্তানসকল (মথি ১৩:৩৮)। জগতত দুষ্টতা থকাৰ অৰ্থ এই নহয় যে ঈশ্বৰ অসাৱধান বা অক্ষম। বৰঞ্চ, নিজৰ সিদ্ধ জ্ঞান আৰু সাৰ্বভৌম উদ্দেশ্য অনুসৰি তেওঁ ভাল কঠীয়া আৰু বিনৈ বন দুয়োটাকে শস্য চপোৱাৰ সময়লৈকে একেলগে বৃদ্ধি পাবলৈ দিয়ে।

ঈশ্বৰে নিজৰ প্ৰতিজন সন্তানৰ প্ৰতি অতি যত্ন লয়। যিসকল খ্ৰীষ্টৰ, তেওঁলোক নিজে নিজে বৃদ্ধি পোৱা গছ নহয়; তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ ফল। শুভবাৰ্তাৰ প্ৰচাৰ আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ কাৰ্যৰ যোগেদি ঈশ্বৰে নিজৰ জীৱনদায়ক বাক্য তেওঁৰ লোকসকলৰ হৃদয়ত ৰোপণ কৰে (যাকোব ১:১৮; ১ পিতৰ ১:২৩)। যিজনে এই শুভ কাম আৰম্ভ কৰিছে, তেওঁ শেষলৈকে তাক সম্পূৰ্ণ কৰিব (ফিলিপীয়া ১:৬)। তেওঁ নিজ সন্তানসকলৰ সৈতে কঠোৰ বা অসাৱধান ব্যৱহাৰ নকৰে; বৰঞ্চ এজন স্নেহময় পিতৃৰ দৰে তেওঁলোকক চোৱাচিতা কৰে (যিচয়া ৪০:১১)।

কিন্তু বহু সময়ত আমাৰ মনত প্ৰশ্ন উঠে, যদি খ্ৰীষ্ট সকলো বস্তুৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰে, তেন্তে এতিয়াও অবিশ্বাস, অন্যায়, ভ্ৰান্ত শিক্ষা আৰু দুষ্টতা কিয় আছে? ঈশ্বৰে এই সকলোবোৰ তৎক্ষণাত কেলে দূৰ নকৰে?

প্ৰভু যীচুৱে ইয়াৰ উত্তৰ দিয়ে। যদি ঈশ্বৰে এতিয়াই চূড়ান্ত বিচাৰ সম্পন্ন কৰে, তেন্তে তেওঁৰ নিৰ্বাচিত সকলো লোক  তেওঁৰ ৰাজ্যত এতিয়াই সংগৃহীত নহব। ঈশ্বৰে নিজৰ ধৈৰ্য্য আৰু দয়াৰ বাবে চূড়ান্ত বিচাৰ বিলম্ব কৰিছে, যাতে তেওঁৰ পৰিত্ৰাণৰ উদ্দেশ্য সম্পূৰ্ণ হয় (২ পিতৰ ৩:৯)। একে সময়তে, তেওঁ নিজৰ সিদ্ধ জ্ঞানত নিজৰ সন্তানসকলক ৰক্ষা কৰি আছে। যিটো আমাৰ দৃষ্টিত বিলম্ব যেন লাগে, সেয়া আচলতে তেওঁৰ সাৰ্বভৌম অনুগ্ৰহৰ কাৰ্য।

সেয়েহে, বৰ্তমানলৈকে কঠীয়া আৰু বনঘাঁহ একেলগে বৃদ্ধি পাই আছে। বিশ্বাসী আৰু অবিশ্বাসী একে চুবুৰীত বাস কৰে, একে বিদ্যালয়ত পঢ়ে, একে কৰ্মস্থানত কাম কৰে আৰু জীৱনৰ একেধৰণৰ বহু পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয়। বাহ্যিকভাৱে তেওঁলোক একে যেন লাগিব পাৰে। কিন্তু মূল পাৰ্থক্য হৃদয়ত আছে। এজন পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা নতুনকৈ জন্ম লাভ কৰিছে; আনজন এতিয়াও খ্ৰীষ্টৰ বাহিৰে আত্মিকভাৱে মৃত অৱস্থাত আছে (যোহন ৩:৩; ইফিচীয়া ২:১–৫)।

কিন্তু এনে এটা দিন আহিব, যেতিয়া সকলো পাৰ্থক্য স্পষ্ট হৈ পৰিব। খ্ৰীষ্ট পুনৰ আহোঁতে কঠীয়া আৰু বনঘাঁহৰ মাজত আৰু কোনো বিভ্ৰান্তি নাথাকিব। প্ৰভুৱে নিজেই নিজৰ লোকসকলক দুষ্টসকলৰ পৰা পৃথক কৰিব। ধাৰ্মিকসকলে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ চিৰন্তন আনন্দত প্ৰৱেশ কৰিব, আৰু যিসকলে তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিলে তেওঁলোকে তেওঁৰ ন্যায়বিচাৰৰ সন্মুখীন হ'ব (মথি ১৩:৩৯–৪৩; প্ৰকাশিত বাক্য ২০:১১–১৫)। তেওঁৰ বিচাৰ হয়তো বিলম্বিত যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু নোহোৱা কৈ নাথাকে।

সেই দিন নোহোৱালৈকে আমাৰ দায়িত্ব হৈছে আনৰ হৃদয়ৰ বিচাৰ কৰা নহয়, বৰঞ্চ ঈশ্বৰে য'ত আমাক ৰোপণ কৰিছে, তাত বিশ্বস্ততাৰে বৃদ্ধি পোৱা। আজি আমাৰ দায়িত্ব হৈছে ঈশ্বৰৰ বাক্যত গভীৰভাৱে শিপা মেলাটো (কলচীয়া ২:৬–৭)। চাৰিওফালে দুষ্টতা দেখিলেও খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস অটল ৰখাটো (গীতমালা ৩৭:১–৭)। পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা পবিত্ৰ জীৱন যাপন কৰাটো (গালাতীয়া ৫:২২–২৩)। নিজৰ জীৱনত আত্মিক ফল ধৰি শুভবাৰ্তা আনক জনোৱাটো, যাতে ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহত আৰু বহুতো লোকো তেওঁৰ শস্যক্ষেত্ৰৰ অংশ হ'ব পাৰে (মথি ২৮:১৯–২০)।

বনঘাঁহৰ উপস্থিতিয়ে কেতিয়াও কঠীয়াক নিৰাশ কৰা উচিত নহয়। কাৰণ শস্য চপোৱাৰ প্ৰভু খ্ৰীষ্ট এতিয়াও নিজৰ পথাৰৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰি আছে। তেওঁৰ উদ্দেশ্য কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহ'ব, তেওঁৰ কোনো সন্তান কেতিয়াও হেৰাই নাযাব, আৰু তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত শস্য চপোৱাৰ দিন নিশ্চয় আহিব।

প্ৰাৰ্থনা: হে স্বৰ্গীয় পিতৃ, আপোনাৰ শুভবাৰ্তাৰ দ্বাৰা মোক আপোনাৰ ৰাজ্যত ৰোপণ কৰাৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ জনাইছোঁ। শস্য চপোৱাৰ সেই গৌৰৱময় দিনলৈকে মোক আপোনাৰ বাক্যত দৃঢ়ভাৱে শিপা মেলি বিশ্বাস আৰু পবিত্ৰতাত বৃদ্ধি পাবলৈ সহায় কৰক। চাৰিওফালে দুষ্টতা দেখিলেও আপোনাৰ সিদ্ধ জ্ঞানত বিশ্বাস কৰিবলৈ মোক শক্তি দিয়ক। মোৰ জীৱনত এনে ফল উৎপন্ন কৰক, যিয়ে আপোনাৰ মহিমা প্ৰকাশ কৰে। শস্য চপোৱাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত মোৰ দৃষ্টি সদায় স্থিৰ ৰাখিবলৈ মোক অনুগ্ৰহ কৰক। তেওঁৰ নামতেই এই প্ৰাৰ্থনা আগবঢ়ালোঁ। আমেন।