ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ অসীম ঐশ্বৰ্য্যতা - ৮ আগষ্ট, ২০২৬

ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ অসীম ঐশ্বৰ্য্যতা - ৮ আগষ্ট, ২০২৬

"সেই প্রিয় জনাত আমি, তেওঁৰ তেজৰ দ্বাৰাই, মুক্তি, অর্থাৎ অপৰাধবোৰৰ মোচন তেওঁৰ অনুগ্ৰহৰূপ ধনৰ দৰে পালো; সেই অনুগ্রহৰূপ ধন তেওঁ আমালৈ সকলোবিধ জ্ঞান আৰু বিবেকত উপচি পৰিবলৈ দিলে" — ইফিচীয়া ১:৭–৮

আমাৰ বহুতে নিশ্চয় এনে কোনো ব্যক্তিৰ আতিথ্য লাভ কৰিছে, যিজনে আনন্দেৰে আনৰ সেৱা কৰে। হয়তো আপুনি এনে এটা পৰিয়াল পৰিদৰ্শন কৰিছে, য'ত গৃহস্থই বাৰে বাৰে "আৰু অলপ লওক" বুলি কয়, আপুনি খাব পৰাতকৈও অধিক পৰিমাণে আহাৰ আগবঢ়াই দিয়ে, আৰু ঘৰলৈ উভতি যোৱাৰ সময়তো লগত লৈ যাবলৈ আহাৰ দি পঠিয়ায়। এনে ধৰণৰ উদাৰতা বাধ্যবাধকতাৰ পৰা নহয়, প্ৰেমৰ পৰা আহে। তেওঁলোকৰ আনন্দ হৈছে অকৃপণভাৱে আনৰ সেৱা কৰাত।

পাঁচনি পৌল কৈছে ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ ইয়াতকৈও অসীমভাৱে মহান। তেওঁ লিখিছে যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ অনুগ্ৰহৰ ধন আমাৰ ওপৰত "উপচি পৰিবলৈ দিলে"। "উপচি পৰিবলৈ দিলে" শব্দটোৱে সীমাহীন প্ৰাচুৰ্য, উপচি পৰা আশীৰ্বাদ আৰু অকৃপণ উদাৰতাৰ কথা বুজায়। ঈশ্বৰে তেওঁৰ অনুগ্ৰহ সৰু সৰু অংশত বিতৰণ নকৰে, বা তেওঁৰ ওচৰলৈ অহাসকলক অনিচ্ছাৰে ক্ষমা নকৰে। তেওঁ কৃপণ নহয়, যিজনে প্ৰতিটো আশীৰ্বাদ গণি গণি দিয়ে। বৰঞ্চ তেওঁ পাপীসকলৰ ওপৰত তেওঁৰ অনুগ্ৰহ প্ৰচুৰভাৱে বৰ্ষণ কৰে, যি কেতিয়াও শেষ নহয় (ৰোমীয়া ৫:২০)।

ঈশ্বৰে আমাক যি দান কৰিছে, তাৰে ভিতৰত পৌলে দুটা অমূল্য দানৰ কথা ইয়াত উল্লেখ কৰিছে: খ্ৰীষ্টৰ তেজৰ দ্বাৰাই মুক্তি আৰু পাপসমূহৰ ক্ষমা। মুক্তি মানে মূল্য পৰিশোধ কৰি কোনোবাক পুনৰ উদ্ধাৰ কৰা বা স্বাধীন কৰা। সমগ্ৰ মানৱজাতি পাপৰ দাসত্বত আবদ্ধ আছিল (যোহন ৮:৩৪), পবিত্ৰ ঈশ্বৰৰ আগত দোষী আছিল (ৰোমীয়া ৩:২৩), আৰু নিজকে উদ্ধাৰ কৰাৰ ক্ষমতা একেবাৰেই নাছিল। কোনো সৎকৰ্ম, ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান বা নৈতিক প্ৰচেষ্টাই আমাৰ অপৰাধ মোচন কৰিব নোৱাৰিলে আৰু ঈশ্বৰৰ ন্যায়বিচাৰ সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে (যিচয়া ৬৪:৬; তীত ৩:৫)।

কিন্তু ঈশ্বৰে তেওঁৰ মহান প্ৰেমত নিজেই সেই মূল্য পৰিশোধ কৰিলে। সেই মূল্য ৰূপ বা সোণ নাছিল, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ নিষ্কলংক মেৰ-পোৱালি যীচু খ্ৰীষ্টৰ বহুমূলীয়া তেজ আছিল (১ পিতৰ ১:১৮–১৯)। কালবাৰীত খ্ৰীষ্টই আমাৰ প্ৰাপ্য শাস্তি নিজেই বহন কৰিলে (যিচয়া ৫৩:৫–৬)। তেওঁৰ বলিদানমূলক মৃত্যু আৰু বিজয়ী পুনৰুত্থানৰ দ্বাৰাই যিকোনো ব্যক্তিয়ে অনুতাপ কৰি তেওঁৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিলে সম্পূৰ্ণ ক্ষমা লাভ কৰে আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে মিলন হয় (কলচীয়া ১:১৩–১৪; ৰোমীয়া ৫:১)।

ঈশ্বৰে আমাক অনিচ্ছাৰে ক্ষমা নকৰে। তেওঁ গোপনে আমাৰ অপৰাধৰ হিচাপো ৰাখি নাথাকে। বৰঞ্চ তেওঁ আমাৰ পাপ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই দিয়ে। "পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ যিমান দূৰ, তেওঁ আমাৰ অপৰাধো আমাৰ পৰা সিমান দূৰ কৰিলে।" (গীতমালা ১০৩:১২)। তেওঁ আমাৰ পাপ আৰু স্মৰণ নকৰে (ইব্ৰী ৮:১২)। কাৰণ খ্ৰীষ্টই একেবাৰে এবাৰৰ বাবে আমাৰ ঋণ সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিশোধ কৰিছে (ইব্ৰী ১০:১৪)।

এইটোৱেই প্ৰতিজন বিশ্বাসীয়ে লাভ কৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ ধন। ঈশ্বৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আশীৰ্বাদ পাৰ্থিৱ সম্পদ, আৰাম বা সফলতা নহয়, বৰঞ্চ তেওঁৰ পুত্ৰৰ যোগেদি দিয়া পৰিত্ৰাণ। আমি লাভ কৰা প্ৰতিটো আত্মিক আশীৰ্বাদ ক্ৰুচৰ পৰা বৈ আহে (ইফিচীয়া ১:৩)। যিহেতু ঈশ্বৰে ইতিমধ্যে খ্ৰীষ্টত তেওঁৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ দান আমাক দিছে, সেয়েহে আমি বিশ্বাসেৰে জানিব পাৰোঁ যে বিশ্বস্ত জীৱন যাপনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সকলো অনুগ্ৰহ তেওঁ আমাক যোগান ধৰিব (ৰোমীয়া ৮:৩২; ২ কৰিন্থীয়া ৯:৮)।

যেতিয়া আমি ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ এই প্ৰাচুৰ্য সত্যৰূপে বুজি পাওঁ, তেতিয়া আমাৰ হৃদয় কৃতজ্ঞতা, নম্ৰতা আৰু আনন্দময় উপাসনাৰে ভৰি পৰে। আমি আৰু অপৰাধবোধত নাথাকোঁ বা ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ অৰ্জন কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰোঁ; বৰঞ্চ খ্ৰীষ্টৰ সম্পূৰ্ণ কৰা কাৰ্যত বিশ্ৰাম লওঁ। আৰু যিহেতু আমি এনে উপচি পৰা অনুগ্ৰহ লাভ কৰিছোঁ, সেয়েহে আনসকলৰ প্ৰতিও ক্ষমা, উদাৰতা, দয়া আৰু প্ৰেমৰ যোগেদি সেই একেই অনুগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আহ্বান পোৱা হৈছোঁ (ইফিচীয়া ৪:৩২)।

প্ৰাৰ্থনা: হে অনুগ্ৰহময় পিতৃ, আপোনাৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ বলিদানৰ যোগেদি মোৰ ওপৰত আপোনাৰ অনুগ্ৰহৰ ধন-সম্পদ উপচাই দিয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ। মোক মুক্তি দিয়া, মোৰ সকলো পাপ ক্ষমা কৰা আৰু আপোনাৰ সন্তান কৰা বাবে আপোনাক ধন্যবাদ। আপোনাৰ অনুগ্ৰহ কেতিয়াও সাধাৰণ বুলি নাভাবোঁ, বৰঞ্চ প্ৰতিদিন কৃতজ্ঞতা আৰু আপোনাৰ অবিচল প্ৰেমৰ ওপৰত ভৰসা কৰি জীৱন যাপন কৰিবলৈ মোক সহায় কৰক। মই যি অনুগ্ৰহ লাভ কৰিছোঁ, সেয়া যেন আনক প্ৰেম কৰা, ক্ষমা কৰা আৰু সেৱা কৰাৰ মাজেৰে উপচি পৰে। যীচুৰ নামত, আমেন।