ঈশ্বৰৰ অনন্ত পৰিকল্পনাত নিৰাপদ - ১০ আগষ্ট, ২০২৬

 

ঈশ্বৰৰ অনন্ত পৰিকল্পনাত নিৰাপদ - ১০ আগষ্ট, ২০২৬

"আমাক খ্রীষ্টত যেনেকৈ মনোনীত কৰিলে, তেনেকৈ সকলো আত্মিক আশীৰ্ব্বাদেৰে স্বর্গীয় ঠাইবোৰত খ্ৰীষ্টত আমাক আশীৰ্ব্বাদো কৰিলে; তেওঁ যি অনুগ্রহ প্রিয় জনাত আমাক দান কৰিলে, সেই অনুগ্ৰহৰ প্ৰতাপৰ প্ৰশংসাৰ কাৰণে, নিজ মনোবাঞ্ছাৰ দৰে, যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই তোলনীয়া পুত্ৰৰ বাবৰ' অর্থে, তেওঁলৈ আমাক পূৰ্ব্বৰে পৰা নিৰূপণ কৰিলে।" ইফিচীয়া ১:৪–৬

আপুনি জানেনে যে আপোনাৰ পৰিত্ৰাণ কোনো ভাগ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা বিষয় নহয়? যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি মানৱজাতিক উদ্ধাৰ কৰাৰ ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনা কেতিয়াও পিছত ভাবি লোৱা সিদ্ধান্ত নাছিল। জগত সৃষ্টিৰ আগতেই ঈশ্বৰে উদ্দেশ্য কৰিছিল যে যিসকলে বিশ্বাসৰ দ্বাৰা খ্ৰীষ্টৰ সৈতে একত্ৰিত হ'ব, তেওঁলোক ক্ষমাপ্ৰাপ্ত হ'ব, তেওঁৰ পৰিয়ালত তুলি লোৱা হ'ব আৰু পবিত্ৰ কৰা হ'ব (ইফিচীয়া ১:৪–৫; ২ তীমথিয় ১:৯)।

আপুনি যি সময়ত আৰু যি ঠাইত জন্মগ্ৰহণ কৰিলে, সেয়া কেৱল ভাগ্য বা কাকতালীয় ঘটনা নাছিল। ঈশ্বৰৰ দৃষ্টিত আমি কেতিয়াও পাহৰা বা উপেক্ষিত নাছিলোঁ। জন্মৰ আগতেই তেওঁ আমাক জানিছিল আৰু নিজৰ জ্ঞানময় ইচ্ছা অনুসাৰে এই সময় আৰু ঠাইত জীৱন দান কৰিছিল (গীতমালা ১৩৯:১৩–১৬; পাঁচনিৰ কৰ্ম ১৭:২৬–২৭)। আমাৰ জীৱনৰ কোনো বিষয়েই তেওঁৰ দৃষ্টিৰ বাহিৰত নহয়।

ঈশ্বৰ সকলো সময়তে নিয়ন্ত্ৰণত আছে। তেওঁৰ উদ্দেশ্য কোনেও বিফল কৰিব নোৱাৰে (যিচয়া ৪৬:৯–১০)। ইতিহাসৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়তে তেওঁ নিজৰ পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনা বিশ্বস্ততাৰে সম্পূৰ্ণ কৰিছে আৰু নিৰ্দিষ্ট সময় আহোঁতেই নিজৰ পুত্ৰক পঠিয়ালে (গালাতীয়া ৪:৪–৫)। যিসকলে যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোক ঈশ্বৰৰ সন্তান হয় আৰু অনন্তকালৰ পৰা খ্ৰীষ্টত প্ৰস্তুত কৰি ৰখা আশীৰ্বাদসমূহৰ অংশীদাৰ হয় (যোহন ১:১২; ইফিচীয়া ১:৭)। এই সত্যই আমাক গভীৰ সান্ত্বনা দিয়ে, কিয়নো আমাৰ আশা মানুহৰ প্ৰচেষ্টাত নহয়, ঈশ্বৰৰ বিশ্বস্ত প্ৰতিজ্ঞাত স্থাপিত।

কিন্তু জীৱন দুখ-কষ্টবিহীন নহয়। হয়তো আপোনাৰ উপাৰ্জনে আগৰ দৰে ঘৰ চলাব নোৱাৰে। হয়তো আপুনি পাৰিবাৰিক বোজা বহন কৰিছে, ভৱিষ্যৎক লৈ অনিশ্চয়তাত আছে, বা এই পৃথিৱীৰ ভগ্ন অৱস্থাক লৈ দুখিত। চাৰিওফালে পাপৰ ফলাফল: হিংসা, অন্যায়, ৰোগ আৰু নৈতিক অৱক্ষয়, দেখিবলৈ পাওঁ। এইবোৰে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে এই পৃথিৱী আমাৰ চূড়ান্ত গৃহ নহয় (যোহন ১৬:৩৩; ৰোমীয়া ৮:২২–২৩)।

তথাপিও আমি নিৰাশ নহওঁ। আমাৰ পৰিস্থিতি সলনি হ'ব পাৰে, কিন্তু ঈশ্বৰৰ স্বভাৱ কেতিয়াও সলনি নহয়। তেওঁ সদায় বিশ্বস্ত, জ্ঞানী আৰু আমাৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো বিষয়ৰ ওপৰত সাৰ্বভৌম। যদিও আমি তেওঁৰ কাৰ্য সদায় বুজি নাপাওঁ, তথাপিও আমি বিশ্বাস কৰিব পাৰোঁ যে যিসকলে তেওঁক প্ৰেম কৰে আৰু তেওঁৰ উদ্দেশ্য অনুসাৰে আহ্বানপ্ৰাপ্ত, তেওঁলোকৰ মঙ্গলৰ বাবে সকলো বিষয়ত কাৰ্য কৰি আছে (ৰোমীয়া ৮:২৮)। দুখ, ভয়, ব্যৰ্থতা বা মৃত্যুও আমাক খ্ৰীষ্ট যীচুত প্ৰকাশিত ঈশ্বৰৰ প্ৰেমৰ পৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰে (ৰোমীয়া ৮:৩৮–৩৯)।

খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি আমি ক্ষমাপ্ৰাপ্ত, গ্ৰহণযোগ্য আৰু ঈশ্বৰৰ পৰিয়ালত তুলি লোৱা সন্তান। আমাৰ নিশ্চয়তা ভাগ্য, সৌভাগ্য বা পৰিৱৰ্তনশীল অনুভূতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে; ই যীচু খ্ৰীষ্টৰ সম্পূৰ্ণ কৰা কাৰ্য আৰু ঈশ্বৰৰ অপৰিৱৰ্তনীয় প্ৰতিজ্ঞাৰ ওপৰত স্থাপিত। যি পিতৃয়ে আমাৰ পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল, যি পুত্ৰই নিজৰ মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থানৰ যোগেদি তাক সম্পূৰ্ণ কৰিলে, আৰু যি পবিত্ৰ আত্মাই বিশ্বাসীসকলক মুক্তিৰ দিনলৈকে মোহৰ মাৰে, তেওঁ নিজৰ আৰম্ভ কৰা কাম নিশ্চয় সম্পূৰ্ণ কৰিব (ফিলিপীয়া ১:৬; ইফিচীয়া ১:১৩–১৪)।

প্ৰাৰ্থনা: হে স্বৰ্গীয় পিতৃ, যীচু খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি সম্পূৰ্ণ কৰা আপোনাৰ অনন্ত পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনাৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ জনাওঁ। মোক আপোনাৰ পৰিয়ালত দত্তক লোৱাৰ বাবে আৰু আপোনাৰ অবিচল প্ৰেমৰ নিশ্চয়তা দিয়াৰ বাবে ধন্যবাদ। যেতিয়া মই অনিশ্চয়তা বা ভয়ৰ সন্মুখীন হওঁ, মোক সোঁৱৰাই দিয়ক যে আপুনি এতিয়াও সকলো বিষয়ৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছে আৰু আপোনাৰ সকলো উদ্দেশ্য উত্তম। আপোনাৰ বাক্যৰ যোগেদি মোৰ বিশ্বাস সংৰক্ষণ কৰক, পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা মোক শক্তি দিয়ক, আৰু প্ৰতিদিন আপোনাৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰি চলিবলৈ মোক সহায় কৰক, যেতিয়ালৈকে মই আপোনাক মুখামুখি নেদেখোঁ। যীচুৰ নামত, আমেন।