অনুগ্ৰহেৰে একত্ৰিত: ঈশ্বৰৰ অপ্ৰত্যাশিত পৰিয়াল - ১৮ আগষ্ট, ২০২৬

 

অনুগ্ৰহেৰে একত্ৰিত: ঈশ্বৰৰ অপ্ৰত্যাশিত পৰিয়াল - ১৮ আগষ্ট, ২০২৬

“যি প্ৰভু যিহোৱাই ইস্ৰায়েলৰ দেশান্তৰিত লোকক গোটাই, তেওঁ কৈছে, মই তাৰ গোটোৱা লোক বিলাকৰ বাহিৰে আৰু অধিক লোক গোটাই তাৰ লগ লগাম।” - যিচয়া ৫৬:৮

আপুনি কেতিয়াবা ঈশ্বৰক এজন গোট খুৱাওঁতা হিচাপে ভাবি চাইছেনে? যিচয়া ৫৬ অধ্যায়ত আমি প্ৰভুৰ এক অতি সুন্দৰ আৰু আচৰিত ছবি দেখিবলৈ পাওঁ। তেওঁ কেৱল ইস্ৰায়েলৰ দেশান্তৰিত লোকক উভতাই অনাতেই সন্তুষ্ট নহয়। তেওঁ ঘোষণা কৰে, মই আনসকলকো গোট খুৱাম। অৰ্থাৎ, ঈশ্বৰৰ পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনা কেতিয়াও কেৱল এটা জাতি বা এটা জনগোষ্ঠীত সীমাবদ্ধ নাছিল। আৰম্ভণিৰ পৰাই তেওঁৰ ইচ্ছা আছিল পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইৰ পৰা নিজৰ বাবে এটা পৰিয়াল গঠন কৰা। তেওঁৰ এই সমবেতকৰণ মানুহে কল্পনা কৰাতকৈ বহু বেছি মহান আছিল।

শতিকাবোৰ ধৰি বহুতে ভাবিছিল যে ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চুক্তিৰ আশীৰ্বাদ কেৱল ইস্ৰায়েল জাতিৰ বাবেহে। কিন্তু পুৰণি নিয়মতেই ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰিছিল যে তেওঁৰ পৰিত্ৰাণৰ উদ্দেশ্য ইস্ৰায়েলৰ সীমাৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত। যিচয়াই কৈছে যে বিদেশীসকলেও প্ৰভুৰ লগত যোগ দিব (যিচয়া ৫৬:৬–৭), আৰু ঈশ্বৰে অব্ৰাহামক প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, “পৃথিৱীৰ সকলো বংশ তোমাৰ যোগেদি আশীৰ্বাদ পাব” (আদিপুস্তক ১২:৩)। এই প্ৰতিজ্ঞা যীচু খ্ৰীষ্টত পূৰ্ণ হ’ল। তেওঁ জাতি-ধৰ্মৰ সকলো বিভেদৰ দেৱাল ভাঙি সকলো বিশ্বাসীক পৰিত্ৰাণৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি দিলে (ইফিচীয়া ২:১৩–১৯)। আজি সকলো জাতি, ভাষা, বংশ আৰু লোকসকলৰ মাজৰ পৰা ঈশ্বৰে নিজৰ ৰাজ্যলৈ মানুহক গোট খুৱাই আছে (প্ৰকাশিত বাক্য ৭:৯)।

এই প্ৰতিজ্ঞাৰ ভিতৰত আমিও অন্তৰ্ভুক্ত।

আমাৰ অধিকাংশই প্ৰাচীন ইস্ৰায়েলৰ বংশধৰ নহয়। ঈশ্বৰে যেতিয়া চিনয় পৰ্বতৰ ওচৰত তেওঁৰ নিয়ম দিলে, তেতিয়া আমি তাত নাছিলোঁ। তথাপিও আজি আমি ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ মাজত আছোঁ। আমি তেওঁৰ বাক্য শুনিছোঁ, তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞাত বিশ্বাস কৰোঁ, আৰু যীচু খ্ৰীষ্টক নিজৰ ত্ৰাণকৰ্তা বুলি স্বীকাৰ কৰোঁ। ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰেই আমাৰো ঈশ্বৰ।

পিছে এই সকলো কেনেকৈ হ’ল?

এইটো এইকাৰণে নহয় যে আমি প্ৰথমে ঈশ্বৰক বিচাৰি পাইছিলোঁ। এইটো এইকাৰণেও নহয় যে আমি আনতকৈ অধিক জ্ঞানী, অধিক ধাৰ্মিক বা অধিক আধ্যাত্মিক আছিলোঁ। ঈশ্বৰে নিজেই আমাক গোট খুৱালে। যীচুৱে কৈছিল, “তোমালোকে মোক মনোনীত কৰা নাই, কিন্তু মইহে তোমালোকক মনোনীত কৰিলোঁ” (যোহন ১৫:১৬)। পৰিত্ৰাণ সদায় ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ পৰা আৰম্ভ হয়, মানুহৰ প্ৰচেষ্টাৰ পৰা নহয়।

হেৰুওৱা মেৰৰ দৰে আমিও পথভ্ৰষ্ট হৈছিলোঁ (যিচয়া ৫৩:৬)। স্বভাৱগতভাৱে আমি পাপত মৃত আছিলোঁ আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক হৈ আছিলোঁ (ইফিচীয়া ২:১–৩)। নিজকে উদ্ধাৰ কৰাৰ শক্তি আমাৰ নাছিল; ঈশ্বৰক বিচাৰিবলৈও আমি সক্ষম নাছিলোঁ (ৰোমীয়া ৩:১০–১২)। কিন্তু উত্তম সজ-ৰখীয়াই আমাক বিচাৰি আহিল (লূক ১৯:১০)। শুভবাৰ্তাৰ প্ৰচাৰৰ যোগেদি পবিত্ৰ আত্মাই আমাৰ হৃদয় মুকলি কৰিলে আৰু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস জন্মালে (ৰোমীয়া ১০:১৭)। আজিও ঈশ্বৰে নিজৰ বাক্যৰ যোগেদি তেওঁৰ লোকসকলক মাতি আনে, একত্ৰিত কৰে, শক্তিশালী কৰে আৰু সত্য বিশ্বাসত অটল ৰাখে, যেতিয়ালৈকে খ্ৰীষ্ট পুনৰ নাহে।

এই সমবেতকৰণৰ আটাইতকৈ আচৰিত বিষয়টো হ’ল: ই সম্পূৰ্ণৰূপে ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহৰ ফল। ঈশ্বৰক জনাৰ আগৰ আমাৰ জীৱন কেনেকৈ আছিলোঁ বুলি চিন্তা কৰিলে, হয়তো আমি কেতিয়াও কল্পনা কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন যে এদিন আমি খ্ৰীষ্টৰ হ’ম। নিজৰ ওপৰত এৰি দিয়া হ’লে আমি কেতিয়াও খ্ৰীষ্টক বাছি লোৱা নললোহেতেন। কিন্তু ঈশ্বৰে প্ৰথমে আমাক প্ৰেম কৰিলে (১ যোহন ৪:১৯)। তেওঁ আমাক বিচাৰিলে, মাতিলে, ক্ষমা কৰিলে আৰু নিজৰ পৰিয়ালত স্থান দিলে। যি অসম্ভৱ যেন লাগিছিল, সেয়া তেওঁৰ অনুগ্ৰহে সম্ভৱ কৰিলে।

সেয়ে, যেতিয়াই আপোনাৰ মনত সন্দেহ আহে যে আপুনি সঁচাকৈয়ে ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত হয় নে নহয়, তেতিয়া মনত ৰাখিব: আপোনাক কোনে গোট খুৱাইছিল। স্বয়ং সৰ্বশক্তিমান প্ৰভুৱেই যীচু খ্ৰীষ্টৰ তেজৰ যোগেদি আপোনাক ওচৰলৈ আনিলে (ইফিচীয়া ২:১৩)। যি ঈশ্বৰে ইস্ৰায়েলক গোট খুৱাইছিল, সেই ঈশ্বৰেই আপোনাকো গোট খুৱাইছে। আৰু যি ঈশ্বৰে আপোনাক গোট খুৱাইছে, তেওঁ আজিও পৃথিৱীৰ সকলো জাতিৰ মাজৰ পৰা লোকক নিজৰ চিৰন্তন ৰাজ্যলৈ গোট খুৱাই আছে। আৰু তেওঁৰ গঢ়ি তোলা এই পৰিয়ালৰ অংশ হ’ব পাৰাটো আমাৰ বাবে এক মহান অনুগ্ৰহ।

প্ৰাৰ্থনা: প্ৰভু যীচু, মই হেৰাই যোৱাৰ সময়ত মোক বিচাৰি আপোনাৰ পৰিয়ালত গোট খুৱাই লোৱাৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ। মোক সদায় মনত ৰাখিবলৈ সহায় কৰক যে মোৰ পৰিত্ৰাণ সম্পূৰ্ণৰূপে আপোনাৰ অনুগ্ৰহৰ দান। মোৰ জীৱন ব্যৱহাৰ কৰক যাতে আনলোকেও আপোনাক চিনি আপোনাৰ চিৰন্তন ৰাজ্যত গোট খোৱা লোকসকলৰ মাজত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। আমেন।