হেৰুৱাজনক বিচাৰি খেদি যোৱা প্ৰেম | Love that Pursues the Wandering

 

হেৰুৱাজনক বিচাৰি খেদি যোৱা প্ৰেম

"কিন্তু তোমাৰ ভায়েৰাই যদি তোমাৰ অহিতে অপৰাধ কৰে, তেন্তে তুমি গৈ, তেওঁ অকলে থাকোঁতে তেওঁক অনুযোগ কৰিবা। তেওঁ যদি তোমাৰ কথা শুনে, তেন্তে তোমাৰ ভায়েৰাক পালা।" — মথি ১৮:১৫

প্ৰকৃত খ্ৰীষ্টীয় প্ৰেমে কোনো বিশ্বাসীক ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি যোৱা দেখি কেতিয়াও নীৰৱ হৈ নাথাকে। যীচুৱে আমাক শিকাইছে যে আমি আমাৰ ভাই-ভনীৰ ৰক্ষক হ’ব লাগে, কঠোৰ বিচাৰকৰূপে নহয়, কিন্তু প্ৰেমেৰে তেওঁলোকক পুনৰ ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই অনাৰ উদ্দেশ্যে। বাইবেল-কেন্দ্ৰিত প্ৰেমে সত্য কথা ক’বলৈ সাহস দিয়ে, কিন্তু নম্ৰতাৰে আৰু কোমল ভাবে (ইফিচীয়া ৪:১৫; গালাতীয়া ৬:১)।

যি "ভায়েৰাৰ" কথা ইয়াত যীচুৱে কৈছে, তেওঁ হৈছে খ্ৰীষ্টত বিশ্বাসৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ পৰিয়ালৰ এজন সদস্য। যেতিয়া তেওঁ ঈশ্বৰে নিষেধ কৰা কাম কৰি বা ঈশ্বৰে আজ্ঞা দিয়া কাম অৱহেলা কৰি ইচ্ছাকৃতভাৱে আৰু অনুতাপ নকৰাকৈ পাপত জীৱন অতিবাহিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া যীচুৱে আমাক তেওঁক ব্যক্তিগতভাৱে সাক্ষাৎ কৰি প্ৰেমেৰে তেওঁৰ পাপ দেখুৱাবলৈ আহ্বান জনায়। আমাৰ উদ্দেশ্য কেতিয়াও তেওঁক লাজ দিয়া বা দোষী সাব্যস্ত কৰা নহয়; বৰঞ্চ তেওঁক পুনৰ ঈশ্বৰ আৰু বিশ্বাসীসকলৰ সহভাগিতালৈ ঘূৰাই অনা।

এই আজ্ঞাক বহুতে ভুল বুজে। যীচুৱে আমাক সকলো মানুহৰ ভুল বিচাৰি ফুৰিবলৈ কোৱা নাই, বা আমাৰ সৈতে মতানৈক্য থকা সকলোকে শুধৰাবলৈও কোৱা নাই। তেওঁ বিচাৰমূলক মনোভাৱকো সমৰ্থন নকৰে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, আধ্যাত্মিক বিপদক কোনোমতেই উপেক্ষা নকৰাৰ দৰে এক গভীৰ প্ৰেম তেওঁৰ বিশ্বাসীসকলৰ পৰা বিচাৰিছে। যেনেকৈ এখন খাড়ৈৰ দিশে অজ্ঞাতে খোজ কঢ়া এজন মানুহক আমি নিশ্চয় সতৰ্ক কৰিম, তেনেকৈ পাপৰ পথত আগবাঢ়ি যোৱা এজন ভাই বা ভনীকো আমি প্ৰেমেৰে সতৰ্ক কৰা উচিত। যাকোব ৫:১৯-২০ পদত কৈছে: "হে মোৰ ভাইবিলাক, তোমালোকৰ মাজৰ কোনোৱে সত্যৰ পৰা ভ্রান্ত হলে, যদি কোনোবাই তেওঁক ফিৰাই আনে, তেন্তে যি জনে পাপীক তেওঁৰ পথ-ভ্রান্তিৰ পৰা ফিৰাই আনে, তেওঁ এটি প্ৰাণক মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব, আৰু পাপসমূহ ঢাকিব, ইয়াকে তেওঁ জানক।"

এনে প্ৰেমময় সংশোধনৰ উদ্দেশ্য সদায় পুনৰুদ্ধাৰ। যীচুৱে কৈছে, “তেওঁ যদি তোমাৰ কথা শুনে, তেন্তে তোমাৰ ভায়েৰাক পালা।” ইয়াতকৈ ডাঙৰ জয় আৰু কি হ’ব পাৰে! যেতিয়া এজন বিশ্বাসীয়ে অনুতাপ কৰে, তেতিয়া তেওঁ পুনৰ ঈশ্বৰৰ ক্ষমাৰ আনন্দ অনুভৱ কৰে। কিয়নো খ্ৰীষ্টই ক্ৰুচত সকলো পাপৰ মূল্য ইতিমধ্যে পৰিশোধ কৰিছে (১ যোহন ১:৯; কলচীয়া ২:১৩–১৪)। সেয়েহে, কোনো পাপেই তেওঁৰ অনুগ্ৰহতকৈ ডাঙৰ নহয়। যিজনে প্ৰেমেৰে এজন ভাই বা ভনীক পুনৰ খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ লৈ আহে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ দয়া আৰু পুনৰুদ্ধাৰৰ এক মূল্যৱান মাধ্যম হৈ পৰে।

সেয়েহে, আমি নীৰৱতাক কেতিয়াও প্ৰেমৰ সৈতে কনফিউজ নকৰোঁ হওক। বহু সময়ত প্ৰকৃত প্ৰেমৰ অৰ্থ হৈছে: নম্ৰতাৰে সত্য কোৱা, আন্তৰিকতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা, আৰু পথভ্ৰষ্ট বিশ্বাসীক সেই ত্ৰাণকৰ্তাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই অনা, যিজনৰ দুবাহু অনুতাপ কৰা প্ৰতিজনৰ বাবে সদায় মুকলি।

প্ৰাৰ্থনা: স্বৰ্গীয় পিতৃ, মোৰ হৃদয় আপোনাৰ প্ৰেম আৰু জ্ঞানেৰে পূৰ্ণ কৰক। মোক মোৰ খ্ৰীষ্টীয় ভাই-ভনীসকলক আন্তৰিকভাৱে ভাল পাবলৈ আৰু নম্ৰতা, কোমলতা আৰু সাহসেৰে সত্য কথা ক’বলৈ শক্তি দিয়ক। মোক বিচাৰমূলক মনোভাৱৰ পৰা ৰক্ষা কৰক আৰু পথভ্ৰষ্টসকলক যীচু খ্ৰীষ্টৰ ক্ষমা আৰু অনুগ্ৰহৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই অনাত আপোনাৰ হাতিয়াৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰক। প্ৰভু যীচুৰ নামত, আমেন।

Love That Pursues the Wandering

“If your brother or sister sins, go and point out their fault, just between the two of you. If they listen to you, you have won them over.” — Matthew 18:15

True Christian love does not remain silent when a fellow believer is drifting away from God. Jesus teaches that we are to be our brother's and sister's keeper, not by judging them harshly, but by lovingly seeking their restoration. Biblical love is courageous enough to speak the truth and compassionate enough to do so with gentleness (Ephesians 4:15; Galatians 6:1).

The "brother or sister" Jesus speaks about is a fellow believer, someone who belongs to God's family through faith in Christ. When that person falls into a pattern of deliberate, unrepentant sin, either by doing what God forbids or refusing to do what He commands, Jesus calls us to lovingly approach them in private. Our goal is never to shame or condemn, but to restore them to fellowship with God and His people.

This command is often misunderstood. Jesus is not telling us to criticize everyone around us or to correct every person who disagrees with us. Neither is He encouraging a judgmental spirit. Rather, He calls believers to care deeply enough for one another that we refuse to ignore spiritual danger. Just as a loving friend would warn someone walking toward the edge of a cliff, we lovingly warn those whose souls are in danger because of persistent sin. "Whoever turns a sinner from the error of their way will save them from death and cover over a multitude of sins" (James 5:19–20).

The purpose of loving confrontation is always restoration. Jesus says, "If they listen to you, you have won them over." What a beautiful victory! Through repentance, the wandering believer experiences once again the joy of God's forgiveness. Because Christ has already borne every sin on the cross (1 John 1:9; Colossians 2:13–14), there is no sin too great for His grace. The one who lovingly points a brother or sister back to Christ becomes an instrument of God's mercy and healing.

May we never confuse silence with love. Sometimes the most loving thing we can do is gently speak the truth, pray faithfully, and point a wandering believer back to the Savior whose arms remain open to all who repent.

Prayer: Heavenly Father, fill my heart with Your love and wisdom. Help me to care deeply for my brothers and sisters in Christ and give me the courage to speak the truth with gentleness and humility. Keep me from a judgmental spirit, and make me an instrument of restoration, always pointing others to the forgiveness and grace found in Jesus Christ. In His name I pray. Amen.